Levrek:
Levrek, etinin hafifliği ve az kılçıklı olması nedeniyle en değerli balıklardan biri sayılır. Büyük boyları vardır. 200 g’dan küçük olan levrekler etleri çok lezzetsiz olduğu için .alınmamalıdır. Levrek için en uygun pişirme yöntemi haşlamadır. Ancak haşlamadan önce zeytinyağı ve koku veren otlar ile bekletilmesi yerinde olur.
Kefal:
Kefal hem tatlı hem de tuzlu suda yaşar. Topbaş, altınbaş gibi cinsleri vardır. Daha çok ölü deniz ve koylarda bulunur.Topbaş, kefalın en iyi cinsidir. Başları yuvarlak ve gözleri de saydam bir kapakla yarı yarıya kapalıdır. Altınbaşın ise yanağında altın rengi bir leke vardır.Kefalı temizlemek için solungaçlar kesilerek pulları temizlenir ve karm yarılarak miğde ve bağırsaklar çıkarılır, yıkamr. Eğer içi çamurluysa, tüm içi çıkarılıp yıkamr ve kısa bir süre tuzlu suda bırakılır.Beyaz etli bir balık olduğu için haşlaması güzel olur. Eti sert ve oldukça yağlı olduğundan, fırında ve ızgarada pişirmeğe de elverişlidir.
Lüfer:
Lüfer oldukça iri ve güçlü dişleriyle tammr. 2 kg’a kadar ağırlıkları olan lüferler vardır. Küçükleri daha çok ızgara yapmaya elverişlidir. Çok küçük (yavru) lüfere çinekop. normalden büyük olanlara da kofana adı verilir.
Çipura:
Çipuramn belirleyici özelliği iki gözünün arasındaki altın sarısı çizgidir. Her ne kadar lüferle aym diş yapısına sahipse de, yassı gövdesi daha çok mercana benzer. Taze olduğu zaman iki gözünün arasındaki çizgi parlak sarı renktedir. Bayatlayınca bu çizgi kararır. Yanaklarındaki pembe renk de ilginç bir özelliğidir. Çipura, tavada, fırında ve ızgarada pişirilir. Haşlandığı zaman ise et değerini yitirir.
Mercan:
Sırt kısmı daha kırmızı, karnına doğru ise pembemsi gümüş rengindedir. Eti lezzetli ve beyazdır. Izgara ve tava yapıldığı gibi buğulaması da yapılabilir.
Dil Balığı:
Yassı ve oval bir şekli vardır. Gözlerinin her ikisi de sağ tarafındadır. Boyu, bazı cinslerinde 40 cm’ye kadar varır. Tazeliğini anlamak için karmna bakmak yeterlidir. Karnı çok beyaz olmamalıdır. Pişirilmeden önce derisi soyulur ve içi temizlerıir. Başlaması yapıldığı gibi tava veya fırın da yapılabilir.
Kalkan:
Kalkan şekil açısından dil balığına benzer, ancak gözleri sol tarafındadır. Kalkanın düğmeli ve düğmesiz olmak üzere iki cinsi vardır. Bizim denizlerimizde daha çok düğmeli cinsi bulunur. En aramlam 3-4 kg’lık erkek kalkanlardır. Kalkamn en lezzetli zamam Haziran – Ağustos ayları arasındaki devredir. Kalkan da pişirilmeden önce dil balığı gibi soyulur.
Dil balığının pişirme yöntemleri kalkan balığı için de geçerlidir.
Kırlangıç:
Beyaz etli balıklardan olan kırlangıç, Ağustos Şubat arası alınmalıdır. Ağırlığı 1-8 kg. arası değişebilir. Daha küçüklerine mazak denir. Benzeri olanöksüz’ün ise eti lezzetsiz olup, burnunun çatal şekli ve çatalın ucundaki 4-5 kırık dikeniyle kırlangıçtan ayrılır.
Kırlangıç, özellikle balık çorbası, haşlama ve papaz yahnisine elverişlidir.
Mezgit:
Morina cinsinden, yeşilimtrak sineabi renkte, orta boyda bir balık olan mezgit’in eti de oldukça beğenilir.
Kayabalığı:
Tokmakbaş, kayabalıklarının en tercih edilenidir. Bu türün başı büyük ve tokmak gibidir. Rengi siyah zeytuni olur. Haşlama ve tavaya elverişli olan kayabalığının en lezzetli mevsimi Nisan Haziran arasıdır.